![]() |
| Website ontwerp in ontwikkeling |
Nu ik die stukken voer werk allemaal aan het schrijven ben, klinkt het alsof ik toch best wat gedaan heb! Moet ik vaker doen, dat vertellen. Zo voelt het meestal namelijk niet. Ik had dit al af willen hebben, en dat had ik al gedaan willen hebben. Ik ben niet zo goed in het vroeg beginnen. De wekker gaat om 8 uur, voor het Nederlands journaal. Maar daarna... ontbijt, misschien nog een beetje tv, wat lezen. Goed, dat lezen mag wel als 'werk' gelden, maar voelt niet zo. Koffie en dan aan de slag. Maar dat aan de slag is een rekkelijk begrip. Er is geen vertrek van huis en aankomst op het werk, geen collega's en werksfeer. Geen omschakeling van huis naar 'work-mode'. Met als gevolg dat ik langzaam op gang kom. En als ik dan bezig ben, dan wil ik eerst dit nog even doen. En dan kan dat ook nog wel. Met als gevolg dat lunch pas rond 3 uur is en stoppen voor de avond ook heel rekkelijk is. En weekenden? Die zijn er niet echt meer, zeker niet nu Paul hier vaak niet is in het weekend. Dan gaat het werk gewoon door, want er moet nog zo veel gebeuren. Dat is het grote voordeel van collega's en een werkplek buitens huis. De luxe van je eigen tijd indelen is lekker, maar de structuur mis ik toch ook wel.
Iets wat zo al maanden sleept bv is de website. Ik ben nu eindelijk serieus met de inhoud aan de slag. Eerst een paar maanden uitgesteld omdat de grafisch ontwerper nog niet aan de website toe was. Vervolgens de prijsvraag. Toen wat geschreven voor de algemene pagina's en één project gedaan: tekst, plaatjes, data, bijschriften. Vervolgens de folders. Nu dan toch eindelijk maar een serieus aan de slag met de teksten voor al die andere projecten die op de website moeten. Wat een werk! In 2 regels de opgave scherp neerzetten. In 2 regels een statement. In 5 regels het project uitleggen. En niet zomaar, maar vanuit de optiek van de lezer: 'waarom moet ik dit weten?', 'wat heb ik hieraan?' En weer zwoegen in het Engels.
Als er dan eentje gedaan is, en ik ook nog wat emails doe en een beetje weet te lezen, dan is de dag al weer voorbij. Voelt erg onbevredigend. Maar ik moet er nog minstens 40!
Da's het nadeel van een eenmanszaak. Je kunt het niet delegeren. Een ander nadeel: je moet overal wat vanaf weten en alles zelf uitvinden. Vooral als je nog weinig netwerk hebt om bij te raden te gaan. En, eerlijk toegegeven, als je dan ook nog wat schuchter bent om te bellen en te vragen, zoals ik.... Voor de financiën en het opzetten van het bedrijf viel het allemaal wel mee. Dat ken ik, dat ben ik gewend vanuit Nederland. Ik ben opgegroeid met de financiën van het OKRA. En bedrijven opzetten zit in de familie. Het gaat hier iets anders, maar de verschillen zijn niet zo heel groot. Daar prik je snel genoeg doorheen.
Anders ligt het met de website! Daar weet ik toeten-nog-blazen van. (O ja, ook zo'n leuke in het schrijven in Engels. Ik vind het leuk om dat soort uitspraken te gebruiken. Maar hoe vertaal je dat in 's hemelsnaam?) Ja, je hebt pagina's en navigatie. En een domein naam die je moet registreren. Dat heb ik al gedaan. Maar daarmee heb je nog geen website. Nu moet er een bouwer komen. En web-hosting uitgezocht. (Wat is dat?) Als je dan op internet gaat zoeken (God bless internet), dan wordt je om je oren gesmeten met CMS, WYSIWYG, PHP, en zo voort. Ik heb een offerte van een bouwer, maar die wil met meteen vastketenen aan een maand-abonnement voor een host, waar de website aan vast zit. (Voelt als oplichterij.) En ondertussen zit Audrey, een vriendin hier, te pushen dat ik niet een website neem, maar een facebook pagina.
(Audrey en haar vriend Glen bouwen facebook pagina's voor bedrijven. 'Dat is hét nieuwe marketing instrument. Veel effectiever dan websites. Websites zijn passief, facebook is interactief.' Maar ik WIL helemaal niet op facebook! Het kost me veel te veel tijd. Ik zit al genoeg achter de computer. Ik vertrouw het bedrijf voor geen cent. Je kunt bv niet eens je profiel verwijderen!)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten