Afscheid (1): huis

En dan nu een bericht waarom ik zo lang niet op de blog geschreven heb. Eind oktober ben ik voor een week in Nederland geweest. Daar hebben de meesten van jullie niets van gemerkt. Het was een korte reis omdat ik het appartement in Amsterdam had verkocht. Na mijn bezoek in mei/juni had ik het te koop gezet. Redelijk wat interesse, gelukkig. In september voorlopig koopcontract getekend (de makelaar daarvoor gemachtigd). De oplevering was 1 november. Vrijwel de hele inboedel is met het huis mee verkocht. Maar er stonden ook nog een aantal zaken in die ik wilde houden. En ik wilde de overdracht zelf doen, zelf tekenen, de nieuwe eigenaar door het huis kunnen nemen om allerlei handigheidjes te vertellen en laten zien. Bovendien was er nog een hoop aan andere dingen te regelen. Mijn b.v. stond nog ingeschreven op dat adres. Verzekeringen. Nuts bedrijven afsluiten. Allemaal dingen die je wel op afstand kunt regelen, maar heel veel gehannes zijn, zeker met het tijdsverschil. En mijn moeder was 2 november jarig. Ook een goede reden om naar Nederland te komen.

Dus een korte trip. Paul was vlak ervoor in Perth aan het werk. Ik aan de Sunshine Coast. We hadden elkaar al 4 weken niet gezien. Beide naar Singapore gevlogen. Elkaar daar op het vliegveld ontmoet en samen doorgevlogen. We hadden de reis tegelijkertijd geboekt, zodat we tenminste wel bij elkaar zaten.

In Nederland spullen in het huis pakken. Gelukkig had ik een internationaal verhuisbedrijf weten te vinden. Tip van een collega van de makelaardij, die een paar jaar geleden ook vanuit Amsterdam hier naar toe is verhuisd. Dat scheelde een hoop. Zondag aangekomen en maandag kwamen ze de spullen al ophalen. Dus snel pakken. Een vriend van Paul had verhuisdozen voor ons geregeld. Ik moest nog wat regelen met een elektrisch apparaat dat ook mee moest (stad in, winkels vinden, etc.) Maandag ochtend rest gepakt. Met de vrachtwagen mee naar de opslag en die ook meteen leeg gehaald. Dus dat was een.

Dan bleek er wat stuk gegaan in het huis. Dat moest natuurlijk gerepareerd voor de overdacht. Daar ben ik anderhalve dag zoet mee geweest. Zo'n lekkere tegenvaller waarvan er altijd tenminste eentje is. Nog net tijd gehad om een paar vrienden te zien. Uitgebreid schoonmaken. Gelukkig was het meeste al door een vriend van mij gedaan. Dat scheelde ook heel veel werk. Bij de KvK langs, heel veel bedrijven bellen, nog een aantal dingen bij de bank regelen die vanuit Australië niet te regelen zijn.... Aantal spullen verkopen via Marktplaats. Allemaal net op het nippertje gelukt.

Tijdens het racen door de stad heeft mijn fiets het begeven: de voorvork gebroken. Dus geen huis, en nu ook geen fiets meer in Nederland! De rest met een huurfiets gedaan.

En dan donderdag ochtend de oplevering. Een check met de koper en makelaar in het huis. Daarna naar de notaris. Had een paar koffers die mee moesten naar Zaltbommel. Eigenlijk net te veel voor op de fiets. En dan dreigde het ook nog te gaan regenen. Mijn makelaar was zo vriendelijk de koffers in zijn auto mee te nemen. Daarna voor het laatst de voordeur op slot gedraaid. Na 18 jaar hier met veel plezier gewoond te hebben. Veel herinneringen. Het huis uit, die fiets op, een blik achterom en toen begon het te regenen. De hemel huilde voor mij... Hoe cliché. Maar het gebeurt dus echt! :-)

Na de notaris, in zuid natuurlijk, koffers naar Centraal gebracht, fiets terug naar de verhuur en met de trein naar Utrecht. Daar wat gedronken met twee vrienden van de provincie. En weer door naar Zaltbommel, waar Paul inmiddels ook aangekomen was. Twee dagen bij mijn ouders. Terug naar Amsterdam en maandag weer naar Australië gevlogen, waar ik vervolgens zwaar last kreeg van de jetlag. Nog niet eerder zo erg meegemaakt.

Ondertussen moest Paul naar Engeland. Het gaat niet zo goed met de gezondheid van zijn ouders. Heftige toestanden, waar ik niet bij mocht zijn. (Zijn ouders willen mij niet zien.) Waren twee zware weken. Het huis in Amsterdam is nu voorbij. Maar Engeland gaat meer aandacht vragen het komend jaar.

Hitte en (geen) bosbrand

Geen brand hier

Vanochtend zag ik op het NOS journaal een bericht over hitte en branden in Australië. De meeste branden zijn in het zuiden, niet hier. Geen waarschuwingen voor deze regio. In Doonan staat de peil nog steeds op groen (2^e risico niveau van de 7). Wel is het veel in het nieuws, zodat iedereen alert is.

En dan is er de rook die we laatst roken, een paar dagen lang. Dat was een brand op de noord oever van Noosa. Niet de waterkant, maar een groot natuurgebied langs de kust ten noorden van de rivier. Daar was een aantal dagen voor kerst een brand ontstaan en de brandweer besloot om te 'back fire': zelf gecontroleerd een stuk aan de voorkant van het vuur af te branden om zo het brandbare materiaal weg te krijgen en het vuur in te dammen. Het was minstens 20 km hier vandaan. Maar toch was het hier rokerig. Alsof er zwaar heiig is. Met een lichte barbecue geur. En het duurde meerdere dagen. De ene dag minder dan de andere. Af en toe met regen in de nacht, zodat de lucht schoon regende. En dan de volgende dag trok het weer dicht.

En dan viel het hier nog mee. Een (oud) collega van de makelaardij was een huis aan het verkopen nog verder het binnenland in, maar wat meer naar het noorden, normaal gesproken met geweldige uitzichten. Alleen nu kon je slechts 50 meter kijken. Niet echt handig voor de verkoop...

Het gecontroleerde branden hield de vrijdag voor kerst op. Op tijd voor de grote stroom toeristen Noosa binnen trekken. (Daarom natuurlijk ook de gecontroleerde brand.)

Dit voorjaar (jullie herfst) waren er al geluiden dat we dit jaar rekening moeten houden met grote branden. De twee jaar hiervoor heeft het vel geregeld. Veel plantengroei. Dus ook veel dode takken en bladeren op de grond. Want het composteert hier niet zo snel. De bosgrond is hier over het algemeen erg droog, niet vochtig zoals in Nederland. Er is geen natte herfst en winter, die de boel lekker klef maakt. En daarbij hebben eucalyptus bladeren ook nog een soort olie in zich, waardoor ze minder makkelijk afbreken. Dus het brandmateriaal heeft zich aardig opgestapeld.

En als de regen dan uitblijft.... Het is ook hier al een half jaar uitzonderlijk droog. In de afgelopen maanden slechts af en toe een redelijke bui. Niets zoals die stortbui van februari vorig jaar (20 centimeter in 6 uur). Maar gelukkig wel genoeg om onze regenwatertank gevuld te houden. Da's het voordeel van geen moestuin meer hebben. 40.000 liter om alleen van te drinken, koken, douchen, e.d. En de meeste tijd was ik hier in mijn uppie, met Paul in Sydney. Dus water zat.

De plafond ventilatoren draaien op volle toeren....

Tot slot hitte? Wel, valt wel mee. Okay, ik zit alle dagen in korte broek en vaak zonder T-shirt te werken (niet bij de makelaardij, daarover later meer...) Meestal ergens tussen de 28 en 32 graden. Dus koud is het niet. Met alles open en een lekker briesje door het huis is dat goed te doen. Een dag tot nu toe was een echte uitschieter: 42 graden in de schaduw! Dat was heet! De enige dag geweest dat ik alle deuren en ramen dicht gehouden heb en de airconditioner aan. Om het binnen naar 32 graden te krijgen. Lijkt op schrift nog steeds warm, maar dat valt reuze mee. Als je dan af en toe toch naar buiten moet en weer binnen komt, lijkt het net of je een koelkast binnen stapt.