Storm en koffie

In de laatste dagen van Januari hebben we hier eindelijk eens een beetje overstroming meegemaakt. Eerst drie volle dagen regen, onafgebroken, maar niet al te heftig. En daarna een hele dag stortbuien, met flinke storm. Op z'n Nederlands een echte najaarsstorm, maar dan met 30cm regen, in 1 dag. Bijna de helft van wat in Nederland in 'n heel jaar valt.

De harde wind begint eind van de derde regendag. Dat is een zaterdag. Geen boodschappen gedaan, in de hoop dat het morgen beter wordt. Die nacht stormt het flink door en de markt op zondag ochtend wordt afgelast. Dus geen koffie in Noosa. Maar helaas thuis ook niet. Die nacht is de stroom uitgevallen, komen we 's ochtends achter. Kabels hangen hier ouderwets aan palen, boven de grond. Dus ja, als er een flinke tak valt, dan breekt er wel eens eentje. Alleen, geen stroom betekent geen licht (natuurlijk), geen koken (electrisch fornuis), geen warm water (electrische boiler), geen stromend water (want dat wordt met een pomp uit de regenwater tank gehaald), geen tv. Lekker op de bank een film kijken terwijl het buiten stormt zit er dus niet in. 

In de loop van de ochtend neemt de storm wat af. We moeten nog boodschappen in huis halen en ik ben ook benieuwd hoe het in de omgeving is. Dus ik weet Paul over te halen te gaan rijden. Daar is ie later niet zo heel blij mee, als de storm en vooral de regen toch weer aantrekt. Rijdend naar Cooroy kun je af en toe geen 5 meter vooruit kijken door de regen. Gelukkig is het niet druk op de weg, gek hoor...

Cooroy blijkt ook geen stroom te hebben. Het is dus niet alleen onze straat. Dus ook geen koffie in Cooroy. (Uh, verslaafd?) Maar de supermarkt werkt met een nood aggregaat; die boodschappen kunnen we gelukkig doen. Daarna via een andere route naar Eumundi. Eens kijken hoe het daar is. Nou, ook zwart. Terug naar huis komen we voor een overstroomde weg te staan. Onze eerste!!! Yeah! Alleen betekent het wel dat we terug naar Cooroy moeten om thuis te komen.

Links en middel: zelfde weg! Rechts: hoe diep het water normaal staat. In een paar dagen tijd is het zo'n 6 meter omhoog gekomen.

Het is dan eind van de ochtend. Tegen de middag klaart het echt op en gaat de storm liggen. Nog steeds geen stroom. Maar eens wat vrienden bellen om te zien hoe het daar gaat. Bij Jo in Peregian (bij de kust) is er een boom tegen het huis gevallen, maar ze heeft wel stroom. Dus: maar eens naar haar toe rijden om te kijken of we kunnen helpen. En voor de gezelligheid natuurlijk. Kunnen we meteen de rest eens bekijken. Normaal een ritje van 25 minuten. Kost ons dit keer anderhalf uur. Elke keer komen rijden we tegen een afsluiting aan. Een andere route proberen, en weer... Nog een mogelijkheid, weer... Dan die weg maar, helaas... enz.

De weg die we vaak reden naar ons vorige huis. Spannend! Door het water rijden! Hier kan het nog net. Je kunt de weg en waar het eindigt nog zien. Voor de zekerheid ook maar even vragen aan de tegenliggers. 

Hier maar niet geprobeerd....

Rijden door de plassen :-) Links: dit is wat er gebeurd als je een boom in verharding niet genoeg doorwortelbare grond mee geeft. Kluit van nog geen m3, beetje kroon en beetje wind, en ze vallen om. Gewoon dom.

Gelukkig valt de schade aan Jo's huis mee. Helaas heeft Jo geen koffie in huis. Met z'n drieën naar de kust om daar eens een kijkje te nemen. We vinden gelukkig 1 open cafe, tijdje daar, samen bij Jo gegeten, film gekeken en daarna naar huis. Dit keer geen afgesloten routes meer.

Maar de electriciteit laat nog een tijdje op zich wachten. Het lijkt wel de jaren '70 toen bij ons in het dorp de elektriciteitskabel doorgetrokken werd en het hele dorp een weekend lang zonder stroom zat. Met kaarsen naar bed. Gezellig hoor, als kind.

Ons bivakkeer pakket. Links de keuken, rechts de badkamer....

Op zondag heb ik meteen een paar emmers gevuld met water. Fluitje van een cent, want de regentank stroomt over. Maar ja, die emmers raken op. Eind van maandag wordt het al putje scheppen; regentank openen en met een bakje water over hevelen. Douchen is vandaag een koud water stort bad. De koelkast houden we zoveel mogelijk dicht. De diepvries houdt het nog even vol. Maar de batterijen van de computers, telefoons en internet modem beginnen leeg te raken. En ik heb een deadline te halen! Mijn artikel voor het nationaal planners congres moet deze week ingeleverd worden. Maandag is helaas een nationale feestdag. (Die in Queensland overigens later via een alternatieve dag wordt ingehaald, want ja, een feestdag terwijl velen aan het herstellen zijn van storm en overstroming is toch niet echt een vrije dag.) Bibliotheek dicht, winkelcentrum dicht. Gelukkig vind ik een café waar ik kan werken en de computer opladen.

Om tenminste thee (en koffie natuurlijk) te kunnen maken, kopen we maandag een kampeerstelletje. De elektriciteitsmaatschappij geeft aan dat de storing dinsdag middag verholpen zal zijn. De diepvries is inmiddels ontdooid. Als we de volgende dag stroom hebben kunnen we het koken en dat invriezen. Dinsdag komt, en gaat, nog steeds geen stroom.

Uiteindelijk hebben we donderdag pas weer elektriciteit. En dan was dit nog maar 'gewone herfststorm', en de overstromingen duurden hier in de buurt maar 1 dag. Wat moet dat worden als er eens een echte orkaan langs komt? Gelukkig zijn de riviertjes hier in de buurt maar kort. Geen water uit het achterland dat dagen later door deze regio komt. En de orkanen woeden vooral meer noordelijk. Maar goed, als we uiteindelijk ons eigen huis hebben, wil ik wel zonnepanelen met batterijen, om in ieder geval niet afhankelijk te zijn van dat bovengrondse stroomnetwerk hier.

Nog even leuk om te laten zien: de afslag van het strand. Rechts is de normale situatie van Noosa Main Beach (dwz, met zand suppletie). Links hoe het er nu uit ziet.

Of deze: Sunshine Beach. Normaal een flauw aflopend strand. Nu een klif van 2 meter.