Berichten van Down Under: Een echt huis (+ rondleiding)

Nou, het vorige bericht is wat lang uitgevallen! Ben benieuwd hoeveel van jullie er helemaal doorheen geworsteld zijn. :-) Dacht dat ik niet zoveel over Melbourne te vertellen had, maar eenmaal op de praatstoel… Voortaan zal ik ze korter houden, of in stukken hakken.

Goed, volgende fase: na Melbourne zijn we echt in een eigen huis getrokken! Tot dan toe was het vakantie-appartement, tent en hotelkamer. Nu dan echt een huis, dat waar ik al eerder foto's van op de blog heb gezet: die paalwoning in het bos. Een leeg huis, met alleen een (enorme) eettafel, wat stoelen en een bank. De rest moeten we zelf inbrengen.

Woonkamer Keuken

Zijkamer Bovenverdieping Slaapgedeelte

Maandag bij aankomst in de Sunshine Coast, moet Paul meteen door naar Brisbane, voor een werk-afspraak. Hij zet me af bij een shoppingmall bij Maroochydore voor meubilair en toebehorende, zodat ik alvast kan inventariseren en prijzen vergelijken en we morgen sneller kunnen inkopen. Van daaruit ga ik met de bus naar Noosa, 2,5 uur, maar ik geniet volop van weer in deze streek terug te zijn. Golvend tropisch landschap met overal palmbomen, verspreid staande bungalows met licht verroeste golfplaten daken, bergen in de verte. Ik voel me rijk dat ik hier mag zijn. (Andere keren afgewisseld door enorm missen van vrienden en familie in Nederland. Dat hoort er nu eenmaal bij.)

Die avond slapen we in het huis van Robin, een ontzettend vriendelijke man die we twee jaar geleden hebben leren kennen en al aardig een vriend begint te worden. De volgende dag een drukke dag. Eerst even zwemmen en dan bagage ophalen bij de vakantiewoning van de eerste twee weken. Daarna kopen we keukenspullen in Noosa, halen vervolgens de sleutel van het huis op in Eumundi, rijden naar het huis in Doonan en legen de auto. Dan een drukke middag van shoppen: matras (2 weken levertijd, maar bij deze winkel we krijgen gelukkig een leen-matras), bed, beddengoed, koelkast, wasmachine, diverse keukenapparaten, stofzuiger, servies. Deel nemen we direct mee, de rest wordt in de volgende twee dagen gebracht.

Eerste stappen in huis

De 24 dozen uit Nederland, die we in januari hebben verscheept, komen woensdag aan. Alle bezorgingen komen efficiënt na elkaar, zodat we 's middags gaat naar een auto kunnen gaan kijken, die we mogelijk willen kopen. Proefrit maken en meteen besloten de auto te kopen. (Over de auto later meer, in een volgend blog-bericht.) Vervolgens weer naar huis en de eerste nacht in het huis geslapen, op het leenmatras, onder niet gewassen beddengoed, zonder de mogelijkheid om er te eten, want we hebben nog geen pannen of bestek. Voelt erg armoedig en ik moet toegeven dat ik ineens erg verlang naar het kant-en-klare huis in Amsterdam.

Donderdag weer een dag van bezorgingen en ondertussen flink bezig met uitpakken. Vrijdag hebben we een afspraak met onze immigratie-jurist (voor het opzetten van een bedrijf, ook daarover meer in een ander blog-bericht). Onderweg naar Brisbane stoppen we in Maroochydoore, voor pannen (eindelijk!) en nog wat keukenspul (ongelofelijk wat je allemaal aan moet schaffen als je een leeg huis comfortabel werkend wilt krijgen!). En na de jurist door naar: IKEA, ja hoor!!! Met een auto vol spullen (inclusief het bestek waar Paul al drie jaar op zit te azen) rijden we laat in de avond terug naar huis.

Inpak-afval van alle aankopen

Zaterdag zie ik dat de paar boeken die ik al uitgepakt had, helemaal beginnen te bobbelen van het vocht. Da's niet de bedoeling! Heb al die boeken niet meegenomen om ze hier in noodtempo te laten ruïneren. En het wordt nog erger. We horen van mensen dat alles van leer, schoenen, jassen, in de zomer in een mum van tijd verschimmeld. Dehumidifiers, elektrische vochtvreters, blijken de oplossing. Ik ken ze van Utrecht; bij OKRA hadden we er twee in de werfkelder staan en dat werkte goed. Twee van die dingen gekocht, en meteen ook maar een droger en een tv. En nog wat kussens en een klamboe tegen de muggen.

We zijn nog een paar dagen bezig om alles een beetje uit te pakken en op zijn plek te zetten, maar dan begint het eindelijk wat huiselijker te worden. Zondag hebben we zelfs ons eerste bezoek! Maurice en Paul, die we via Hans en Sanne hebben leren kennen, komen eten.

Niet het eerste, maar een latere eetpartij met kennissen van de eerste maand

In dat weekend krijg ik het echter ook flink benauwd. Tijdens het boodschappen doen blijkt dat er niets meer op de bankrekening staat. We hebben er in één week tijd ruim 15.000 euro doorheen gejaagd. We hadden van te voren wel een begroting gemaakt, en tussentijds regelmatig gecheckt en het leek allemaal goed te gaan. Maar ineens waren we toch door het budget voor de inrichting, toch nog onverwacht. Ben daarna, om van mijn paniek-gevoel af te komen, twee dagen lang met de financiën aan de slag gegaan. We waren van het begin af aan al van plan geweest om een huishoudboekje bij te houden. Hebben ook keurig bonnetjes bewaard, maar het overzicht maken hadden we nog steeds niet gedaan. Door dat overzicht te maken krijgen we weer grip op de situatie, en krijg ik rust. Het wordt wel tijd dat het regelmatige inkomen hier op gang gaat komen, alleen zal dat nog wel tot eind mei duren. Dus in de tussentijd wordt het voorzichtig aan doen.

EN DAN NU DE RONDLEIGING