dinsdag 24 mei 2011

Back to nature

Eigen gebakken brood; al sinds een paar weken geen brood meer gekocht.
Leven op het platteland is in Australie wat anders dan in Nederland. Zeker in het gebied waar wij wonen. En eigenlijk is dit nog maar amper platteland. Officieel is het "rural residential", wat een soort nieuwbouwwijk zou moeten zijn voor hobbyboeren; mensen met een groter stuk land (tot een paar hectaren), met wat schapen en een beetje voedselproductie. In feite komt het neer op grote huizen met ruime tuinen, wat paardenweides en beboste stukken helling die te steil zijn om er wat anders mee te doen.

Paul aan het wieden in de (toekomstige) moestuin                                          Alom gevreesde moestuin-vandaal

Ook onze tuin is een steil stuk bos. Een eerdere bewoner heeft al wel een keer een stukje in vlakke terrassen gemaakt, om er een moestuin van te maken. Dat willen we ook, een moestuin; eigen groenten kweken, vers van het land eten. Alleen moet je de planten wel beschermen tegen de bush-turkeys. Als die de kans krijgen vreten ze je hele moestuin kaal. Het zijn inheemse beesten, beschermd, mag je er niets tegen doen. Ze 'vliegen' overal overheen, net grote kippen, dus je moet een stevig hek bouwen én een net eroverheen. Dat moet nog een keer gebeuren.

                    Onze gas-voorziening                                                                   En de plonsplee / composthoop

Het betekent ook dat er hier geen waterleiding is, geen riolering, geen gas, geen kabel voor tv en veelal ook niet voor internet. De enige aansluiting die we hebben is elektriciteit. Gas doen we ouderwets met flessen. Is alleen voor koken, dus je doet ongeveer een maand met een fles. En onze toilet is een soort plonsplee, een composteringstoilet. Alles valt in een donker gat, waar voldoende wormen in zitten die alles vercomposteren. De douche komt er ook op uit. Ander water gaat via een vetvang in een aparte bezinkput. Alle groente en fruit afval gaat eveneens in de wc. In die zin werkt het als een composthoop. Je ruikt er niets van, tenzij de stroom uitvalt en de afzuiger niet werkt. (Een ventilator zorgt voor constante onderdruk, zodat je in huis niets ruikt.)

Onze watervoorziening: regen, opgevangen op het dak, verzameld in watertanks
Water is geheel zelfvoorzienend. Al het water dat we gebruiken komt uit de hemel vallen. Wat op het dak valt, wordt opgevangen in watertanks. Samen 10.000 gallon, een krappe 40.000 liter. Aangezien het hier het hele jaar door wel regent, en veel in de zomer, staan die tanks vrijwel nooit droog. En als dat dan toch gebeurt, moet je water kopen. Dat komen ze dan in tankwagens brengen, en smaakt vreselijk hebben we al gehoord.

Consequentie van wonen onder de bomen: blad op het dak en bruin drinkwater (links = ons 'leiding'water, rechts = winkel-water)

Alleen staat ons dak onder de bomen. Dus met een hoop blad op het dak. Brett, onze buurman in de granny flat, blaast het dak eens per maand schoon met een bladblazer. (Heb ik helaas geen foto van.) Maar ondanks dat is ons drinkwater niet het zuivere kleurloze blanco, maar heeft het een licht bruine tint. Schijnt te komen van de tannine in de bladeren. Niet dat je er iets van proeft, maar het is toch vreemd. We gebruiken het gewoon voor koken, en voor drinken met iets erin dat de kleur verdoezelt: thee, koffie, siroop. Voor puur water drinken hebben we toch maar een paar containers in de winkel gekocht. Zit allemaal tussen de oren, maar toch… :-)

De grote goten schoonmaak: bladroosters afhalen, goten leeg lepelen, alles schrobben en de roosters weer terug plaatsen
Nu is het dak zelf ook niet op zijn schoonst. Dus heb ik toch een keer geprobeerd om de golfplaten te schrobben. Maar dat viel mee, dat vuil komt er niet zo makkelijk van af. De goten bleken echter wel behoorlijk smering, vol met blad en modder, ondanks de roosters die erop zitten. Heb in twee dagen alle goten grondig schoongemaakt. Het is meer voor het idee, want de tanks zitten al vol, en dat water is toch echt bruin. En het was een goede manier om het huis meer eigen te maken, meer thuis te laten voelen.
Ikke aan de schoonmaak

Met eer van m'n werk: links voor de schoonmaak, rechts erna. Verschil hè? :-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten