 |
| Zie link onderaan voor het hele artikel |
In mei moest er weer een artikel af voor Architectuur Lokaal. Dit keer was ik wat beter voorbereid op de deadline dan de vorige keren. Begin mei heb ik contact gezocht met de gemeentes Sunshine Coast en Brisbane. Bij beide heb ik een afspraak gekregen met het hoofd planvorming / stadsontwikkeling. Verbazingwekkend eigenlijk hoe makkelijk dat ging. Zoiets van "ik ben een urban & regional planner uit Nederland en gevraagd om enkele artikelen te schrijven over de ontwerp-issues in Australië." En voilà, twee afspraken.
Bij beide heb ik een flinke tijd binnen gezeten. Bij de Sunshine Coast liep het gesprek wat soepeler: 2 uur. De man had veel te vertellen en vertelde dat ook graag. De gemeente is drie jaar geleden ontstaan uit de samenvoeging van drie losse gemeenten, die elkaar liepen te beconcurreren om toerisme, nieuwe inwoners, etc. Samen zijn ze een stuk efficiënter op dit soort beleidsvlakken. Ze zijn drie jaar bezig geweest met het samenvoegen van alle beleidslijnen en het opstellen van een nieuwe toekomststrategie. Als gemeente is ze ongeveer net zo groot als het land Luxemburg, en heeft nu zo'n 300.000 inwoners. Naar verwachting stijgt dat to een half miljoen in 2030. En dan zal het in bevolkingsomvang Hobart, hoofdstad van Tasmanie, zijn gepasseerd en de 8e gemeente van Australië zijn. Belangrijkste opgave waarvoor ze staan is om de economie te verbreden. Nu is dat voornamelijk landbouw en toerisme, en zodra het economisch wat minder gaat, zoals nu, ligt de economie hier op zijn gat. Onderdeel daarvan is dat er ook een centrum ontwikkeld moet worden. Nu bestaat de gemeente nog vooral uit losse kernen, waarvan er geen enkele een echt stedelijk milieu heeft. De Sunshine Coast wil voorloper worden in de duurzame economie. Ze herbergt nu al een breed veld aan alternatieve gemeenschappen en economische experimenten. De regio trekt als aangenaam woongebied veel hoogopgeleiden met een ruime ervaring aan uit de rest van het land. Het beleid is er op gericht dit uit te buiten en duurzame ontwikkelingen te faciliteren. Ik vond het allemaal heel spannend klinken, behoorlijk in de lijn waarin ik denk. De afgelopen drie jaar mocht de gemeente geen mensen ontslaan. Was een van de fusie-afspraken. Maar dat is nu voorbij en het hoofd planning zei behoefte te hebben aan nieuwe mensen met frisse ideeën. Wie weet wat daar nog uit voort komt.
Het gesprek in Brisbane liep wat stroever. Maar toch nog anderhalf uur binnen geweest. En hele interessante informatie gekregen, over hoe het planningssysteem hier werkt, wat de dilemma's zijn en hoe daar mee om te gaan. Veel dingen zijn behoorlijk vergelijkbaar met Nederland, dat maakte het begrijpen van de planvorming hier een stuk makkelijker. Belangrijke verschillen zitten vaak in de machtsverhoudingen en de uitwerking van regels. Was boeiend om daar inzicht in te krijgen.
Tussen deze twee interviews door ben ik nog een week in Sydney geweest. Paul had daar een project en ik ben een weekje mee gekomen. In Sydney heb ik een stedenbouwkundige gesproken, van wie ik de naam van Robin had gekregen. (Robin is een architect en bekende van het eerste uur hier in Noosa, een soort mentor voor ons.) Wederom heel boeiend. Nog een gesprek van ruim 1,5 uur. Hij vertelde vooral hoe de planning in Sydney in elkaar zit, en hoe anders dat is van bv Brisbane. Syndey heeft een echte rechtbank-planning. Vrijwel geen bouwvergunning wordt vergeven zonder een gang naar de rechter. Vreselijk! Maar goed, de drie gesprekken samen gaven wel een goede input voor een artikel voor Architectuur Lokaal in Nederland.
Op het eind van die korte week in Sydney ook nog bij een landschapsarchitecten bureau langs geweest, van twee mensen die ik twee jaar geleden in Reijkjavic heb ontmoet. Een van hen had gevraagd of ik tijdens hun vrijdag middag borrel een praatje wilde houden over projecten waar ik aan heb gewerkt. Was meteen een goede oefening in Engelse vaktaal en behulpzaam om af te tasten in hoeverre mijn ervaring aansluit bij wat hier in Australië zoal speelt. Het bureau zit in Manly, aan de noordkant van Syndey. En op de borrel waren niet alleen de mensen van het bureau zelf, maar ook van twee bureaus uit de buurt. Ik vond dat heel verfrissend! Geen concurrenten, maar elkaar ondersteunen. "We zitten aan de andere kant van het water, ver weg van de stad, dus we zullen het samen moeten rooien." Eens kijken of zo'n netwerk ook in Sunshine Coast kan ontstaan, of misschien al bestaat.
Link naar de derde column voor Architectuur Lokaal:
(Eerdere twee columns: zie bericht 27 april.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten