Strand

Vandaag geweldige golven aan het strand in Noosa. De beste golven voor body-surfen in tijden. De ene na de andere golf brengt je bijna op het strand, 50 meter voortgestuwd door schuimend zout water. Heerlijk! Gevolg van een storm voor de kust twee dagen geleden. Die dijt nog wat na. Het andere strand waar we vaker naar toe gaan, Sunshine Beach, was gisteren en vandaag zelfs gesloten. Te gevaarlijke branding. Als daarin iemand in moeilijkheden raakt is er geen redden aan. 

Verschil in branding bij rustige zee: Noosa (links) en Sunshine Beach (rechts)

Dat zijn meteen ook de twee stranden waar wij meestal naar toe gaan. Noosa Heads ligt aan een soort van baai, op het noorden. (Is even wennen; noorden hier is goed, is wat het zuiden in Nederland is.) Heel bijzonder hier, omdat we tenslotte aan de oost-kust zitten. Daarom is Noosa ook zo'n gewild vakantie-oord. Vandaag lag het strand er hutje-mutje vol. Op 2^e kerstdag komen alle vakantiegangers aan om hier hun zomervakantie te vieren. Door de baai is Noosa een beschut strand, met een rustige branding. Het is er eigenlijk altijd goed om te zwemmen. Stroming kan wat sterk zijn, maar die gaat evenwijdig aan de kust. Dus kun je kiezen: met de stroom mee of er tegenin zwemmen. Soms kun je er geweldig body-surfen, soms is daar te weinig branding voor. 

Strand van Noosa BUITEN het toeristen seizoen

Als we meer golven willen, gaan we naar Sunshine Beach. Dit is een suburb ten zuid-oosten van Noosa, als het ware om de hoek van de kaap die het strand van Noosa beschermt. Dit strand ligt op het oosten, rechtstreeks aan de Grote Oceaan. De golven komen hier in hun volle kracht het strand oprollen. Als de zee rustiger is dan vandaag is dat geweldig body-surfen. En het is er bijna altijd rustig. Vrijwel alleen de locale bevolking komt hier, inclusief ons natuurlijk ;-)

Sunshine Beach

Beide stranden hebben strandwachten die aangeven waar het veilig zwemmen is en mensen uit de zee helpen als ze in moeilijkheden raken. Er zijn douches om je na het zwemmen af te spoelen. Heel verzorgd allemaal. Een hele reeks stranden langs de kust heeft strandwachten en douches, maar meestal kiezen we toch voor Noosa of Sunshine. Noosa heeft daarbij zelfs kleedruimtes, wat een hoop gedoe met strandhanddoeken scheelt. Want gewoon open en bloot op het strand omkleden, daar zijn ze hier niet echt aan gewend... Geeft trouwens af en toe wel leuke gebeurtenissen. Een tijd geleden waren we in Noosa in de douche/kleedruimte tegelijk met een Ierse vader en zijn twee zoontjes aan het douchen en omkleden. De vader was nogal lijvig en een van de twee jongetjes zei plotseling in plat iers: "my daddy's trying to loose weight…" waarop pa mompelde "not everybody needs to know that!"

Die wildere zee in Sunshine heeft ook zijn nadelen. Zoals eerder dit jaar, toen we als verse import nog niet zo ingeburgerd waren met de zee-gebruiken. Paul en ik gingen met Robin en Neil naar Sunshine Beach. We waren er al vaak geweest. Al vaak gezwommen. Golven leken normaal: een lagere branding vlak bij het strand, een stukje wat vlakker wat dieper water en wat verder in zee een hogere branding op een tweede zandrug. Strandwachten waren er en een groep mensen in de eerste branding. Paul en ik zwommen naar de tweede, zoals we eerder ook al wel gedaan hadden. Geweldige surf naar het strand en vervolgens opnieuw de zee in. Maar de tweede keer ben ik net twee slagen te ver gezwommen. Je moet genoeg snelheid maken om op de golf te rijden en dat lukte net niet meer. Elke golf was net te snel, ging onder me door, waardoor ik aan de zee-kant terecht kwam. Gewoon door blijven zwemmen, maar dan merk je toch dat er een flinke stroming richting zee staat. En als je richting strand zwemt kun je niet meer zien of er een golf achter je breekt en over je heen spoelt. Na een tijdje begon dat behoorlijk uitputtend te worden en zat ik me af te vragen of ik misschien toch niet beter eens kon gaan zwaaien naar de strandwachten… (Er schoten ook een paar minder prettige gedachten door mijn hoofd. Toch iets van een lichte paniek?) Gelukkig was een strandwacht al onderweg met zijn surfboard en binnen een minuut was hij al bij me. Ik voor op board liggen, hij erachter, en zo terug naar het strand. Was een goede les, dat doen we dus niet weer. Was ten eerste gewoon dom omdat ik niet, zoals andere keren, rustig de zee in ging om de stroming uit te testen. Een beetje over-enthousiast en overmoedig. Daarnaast bleek dat ik aan het proberen was precies in een muistroom probeerde naar het strand te zwemmen. Meteen geleerd dat als zoiets voorkomt, dat je dan diagonaal naar het strand moet zwemmen. Zodra je uit de muistroming komt wordt je dan vanzelf naar het strand gevoerd. Daarna op andere keren ook nog tips gekregen. Zoals van Jason, die hier is opgegroeid en gewezen heeft waar je op moet letten en waar je aan kunt zien hoe de stroming is. Heeft goed geholpen bij onze "inburgeringscursus". Inmiddels beginnen we al beter de zeestromen te herkennen.

In het begin gingen we vaak naar het strand, soms elke dag. Vervolgens kwam hier de winter, en hoewel het weer hier ongeveer hetzelfde was als bij jullie deze zomer, vonden we het een tijd lang toch te koud. Op een bewolkte dag maar zo'n 16 graden. Bij zon wordt het richting 22. En het water niet warmer dan 20. Brrr, veel te koud. Je ziet, ik was heel snel gewend aan de warmte hier (of verwend door…). Als Paul dan ook nog eens dagen weg was, ging ik helemaal niet. Inmiddels is de zee weer lekker opgewarmd. Maar begint ook het gewone leven zijn gangetje te krijgen, met enige werk-routine. En even naar het strand (spullen bijeen, 20 min. auto, parkeren, lopen, zwemmen, even liggen, afspoelen, 20 min. terug rijden) en je bent al 2 uur verder. Dus voor mij is het meer een vrije-dag-ding geworden. Zeker met een zwembad in de tuin, waar je geen 20 min. voor hoeft te rijden. Alleen dat body-surfen wil niet zo lukken in het zwembad en dat blijft toch wel erg leuk om te doen.