Het gewone leven

Goh, het is al weer 2,5 maanden geleden dat ik hier geschreven heb. Schandalig! En ondertussen gaat het leven natuurlijk gewoon door. Bedrijf verder opzetten, lidmaatschappen van beroepsorganisaties regelen, zowaar al een keer gesolliciteerd, maar daarover meer in een volgend bericht. (Gemeen hè ;-) ) Eerst maar eens wat over het gewone dagelijkse leven. Want daar heb ik nog niet echt over geschreven.

Mijn dag begint hier meestal ergens tussen 7 en 8 's ochtends. Als het zonnig is ben ik vaak al om 7 uur uit bed. Zonder wekker! Om 5 uur is het al licht en om 7 uur schijnt de zon volop in de slaapkamer. Nu ben ik niet zo van het snel op gang komen, dus begin ik vaak met een rustig klusje, meestal het zwembad schoonmaken en de vaatwasser leeg ruimen. Als het bewolkt is en het was laat de vorige avond, dan gaat word ik om 8 uur met de wekker wakker. Want om 5 over 8 is er NOS-journaal op tv. Het 8-uur journaal van "de avond ervoor" (dat 3 uur eerder in Nederland is uitgezonden om precies te zijn). Tegen die tijd komt Paul meestal uit bed.

Daarna samen ontbijt met koffie en een boek in mijn rode schommelstoel op de veranda. Lekker rustig aan het lezen in vakliteratuur. Vaak verslavend, dus is het 11 of 12 uur voor ik het in de gaten heb. Soms komt de postbode in die tijd langs, gooit de post vanuit haar witte bestelauto in het posthuisje, even zwaaien en weer door.

Als het brood bijna op is, ergens in de ochtend het zuurdesem opstarten, later deeg van maken, laten rijzen (gaat nu heel snel, nu het zomers warm geworden is), doorkneden, narijzen en tegen de avond kan het dan de oven in. Morgen weer vers brood. Ben aardig trots om mijn broden, ze beginnen steeds beter te lukken.

   Eerste oogst uit de moestuin, niet veel,         Lokale kruisbessen, zien er heel anders uit,         Zelf gebakken zuurdesem brood,
 het wil nog niet zo vlotten met de grond       maar smaken wel een beetje als kruisbessen           eindelijk met knapperige korst  



In oktober en november is het zo'n 6 weken achter elkaar behoorlijk warm geweest ('s middags rond 32 graden, 's nachts rond de 22). Het zwembad was inmiddels aardig aan het opwarmen. Sinds die tijd zwem is zo'n beetje elke dag een paar baantjes. Het zwembad is maar een krappe 10 meter lang, maar baantjes zwemmen lukt toch redelijk. Koelt lekker af, en dan weer aan het lezen. Andere keren zit ik hele dagen achter de computer te archiveren, materiaal dat ik uit Nederland heb mee genomen op orde brengen. Heeft me inmiddels aardig wat tijd gekost, maar het is nu bijna af. Kan ik voortaan makkelijker iets vinden als ik wat zoek. Maar met de warmte was het tegen 4 uur niet meer uit te houden in mijn werkkamer. Dan schijnt de zon pal naar binnen en is het bloedheet. Daar helpt geen ventilator tegen. Met als gevolg dat tegen de tijd dat jullie wakker zijn, en het eigenlijk een goede tijd is om te skypen, ik mijn toevlucht tot veranda of zwembad heb genomen. Of de tuin aan het water geven ben.

Moestuin met als maar harder                         Pompoen-bed doet het redelijk                      Onze eerste pompoen!!         
wordende grond                           boven de stenen: watermeloen probeersel                                                



Dat laatste hebben we de afgelopen maanden overigens een beetje te veel gedaan. Met als gevolg dat een paar weken geleden onze watertank (van 45.000 liter) bijna leeg was! Ik was in de tuin bezig en ineens nieuwsgierig hoe het met de watertank zou staan. Eerst maar eens schoongeveegd om het luik open te kunnen doen zonder dat er massa's blad in ons drinkwater vallen. En dat klonk verdacht hol. Samen met Paul het luik open gemaakt, in de donkere tank gekoekeloerd en tot onze schrik konden we de bodem zien! Direct noodmaatregelen: niet douchen maar het zwembad in, heel zuinig in de keuken en al het spoelwater in een emmer sparen voor de tuin, plassen hoeft niet in de wc…. Na een week zou er regen komen. Nambour, 25 km verderop, had overstromingen, maar hier slechts een paar druppels. En weer dagen lang warm en zonnig. Zelfs het waterpeil in zwembad begon bijna onder de pomp-inlaat te komen. Toen hebben we toch maar een vrachtwagen-lading drinkwater gekocht: 10.000 liter. Vulde de tank weer een beetje. Anderhalve week later kwam het natuurlijk met bakken uit de hemel. In anderhalve dag zat de tank helemaal vol en wat het peil in het zwembad ruim 10cm gestegen. Tropische buien! Sinds dien wisselt het af, een dag droog, een dag regen, of soms beide binnen een dag.

Verdroogde bloemenborder achter het zwembad                                    Toch bloeit er her en der nog wel wat     



   Tropische stortbuien, maar nog                           Drinkwater-tank vult lekker bij             Butcherbird schuilt bij ons voor de regen
geen overstromingen                                                                                                                                          

Boodschappen doen we wekelijks, met de auto natuurlijk. De dichtstbijzijnde winkels zijn 10km verderop, dus met de fiets zit er niet meer in. Paar eigenaardige dingen, typisch Australisch vermoed ik:

▪ Half volle melk is duurder dan volle (toch de omgekeerde wereld van Nederland).

▪ Geparfumeerde vuilniszakken!

▪ Kaaswinkels zijn zeldzaam. Ben nog steeds op zoektocht naar echte belegen kaas, in plaats van fabriekskaas. Kaas laten jaren kennen ze hier niet echt.

▪ Bananen waren afgelopen winter (jullie zomer) 13 dollar per kilo!!! (In Nederland: 99 cent.) Ze worden niet geïmporteerd (angst voor eiland-vreemde beestjes) en de oogst hier was mislukt door alle overstromingen van begin dit jaar. Gelukkig werden we door een vriendelijke caissière gewaarschuwd toen we eens 2 trossen bananen in ons wagentje meegenomen hadden. "Weet je wel zeker dat je voor 25$ bananen wilt kopen?"

Vuilniszakken met geurtjes: limoen, appel, perzik, bosbes, sinaasappel, bloemen, munt.....



En dan heb je natuurlijk allerlei eigenaardigheden op de weg. Om te beginnen: rotondes, zucht! Noosa is vergeven van de rotondes. Geen stoplichten, en daar zijn ze trots op. Maar om vanuit hier naar Noosa Junction te gaan, ons favoriete 'centrum', moet je langs minimaal 8 rotondes, op krap 20 km. En dan rij je bijna alleen maar over doorgaande wegen, inclusief een stuk snelweg zelfs. Wegen zijn breed, 12 meter breed asfalt voor een gewone woonstraat is niet ongebruikelijk. Auto's zijn wit, zwart of grijs. Kleur zie je zelden. Op- en afritten zijn hier heeeeeel kort. Invoegstroken zijn er nog net wel, maar uitvoegen is meestal zonder strook, je slaat gewoon af. Zit je dan op de snelweg, dan mag je 100 of 110km, niets vreemds aan. Alleen ga je dan wel sneller dan de trein die langs de snelweg rijdt!

Een greep uit de honderd rotondes van Noosa



Maar het vreemdste van alles is toch kerst in de zomer. Tv-reclames met de kerstman omgeven door dames in bikini en kerstballen in het zwembad! Of ik daar ooit aan zal wennen?

Noosa Junction: kerstballen in de zomer