Dag allemaal,
Het is nu de ochtend van onze vierde dag in Noosa en heb eindelijk mijn email aan de praat. Kan ik er eens voor gaan zitten om een update te geven van de afgelopen dagen.
De reis zelf ging heel vlotjes. Geen vertragingen. 2,5 uur overstaptijd in Singapore, niet te kort, niet te lang. Soepel door de douane in Brisbane heen. Snel een hotel gevonden voor de eerste nacht. (We kwamen 8 uur 's avonds in Brisbane aan.) Nog wat gegeten en naar bed.
De dag ervoor was wel hectisch. Natuurlijk de uitzwaaiborrel, heb ik van genoten! Goed geslapen en daarna een laatste dag vol kleine klussen. Paul was het grootste deel van de dag de deur uit en ik heb geruimd. Valt tegen wat je allemaal nog aan spullen tegen komt in allerlei laden en kastjes. Had in een uur 6 vuilniszakken bij elkaar. En ondertussen ook aan het pakken en laatste klusjes in het huis doen. Een plank ophangen, kabel van de tv vervangen (had al tijden storing op de lijn), kapotte lamp vervangen, etc. En op het laatst toch ook nog maar het gordijn in de slaapkamer gevoerd. (Had ik nieuw gekocht, maar liet wel erg veel licht door en vond dat ik dat de huurder niet aan kan doen.) Al met al toch nog tot 1 uur 's nachts bezig geweest. Ik had dat willen voorkomen, maar aan de andere kant ben ik dat natuurlijk wel ten voeten uit. Altijd stressen tot op de deadline om zo veel mogelijk details te verbeteren. Heb niet alles af weten te krijgen. Aantal dingen doorgeschoven naar Australie, zoals wat emails, opzeggingen, verhuurcontract en huis-handleiding. Dat moet deze week nog gebeuren.
Goed, maar na een wat korte nacht dus naar Schiphol. We wilden er om kwart voor 9 zijn. Rond 9 uur zouden we mijn moeder en Eric bij de incheckbalie zien. Niet gered, we waren wat later. Eric stond al te wachten. Mijn moeder was er niet. Inchecken ging soepel. Ik had 'maar' 17 kg overgewicht en heb daar niets voor hoeven bij te betalen! Daarna werd ik nogal ongerust omdat ma er nog steeds niet was. We zijn wat gaan drinken met zicht op de balie, en ik ben gaan bellen en rondlopen. Pa nog gebeld (die was onderweg naar Duitsland) om het mobiele nummer van ma te vragen. Alle vertrekhallen door gelopen. Maar geen succes. Was eigenlijk wel een beetje overstuur, vooral ook omdat ik het zo erg voor ma vond dat ze ons nu niet meer zou zien. Gelukkig waren Eric en Paul heel lief. Eric heeft ons uitgezwaaid tot aan de douane.
De meeste nachten voor het vertrek waren wat kort, deels door al het werk, deels door de spanning. Heb ik wel gemerkt bij de jet-lag na de reis. De eerste paar dagen was ik om 6 uur 's avonds helemaal afgedraaid, tollend op m'n benen. Half slapend gegeten en om 8 uur ingestort. Daarnaast ook wel ik een kleine shock geweest. Ineens voelden jullie allemaal heel erg ver weg en voelde ik me wel heel erg alleen. Gelukkig met Paul bij me natuurlijk. Maar het is geen vakantie waarbij ik na een maand jullie allemaal weer kan opzoeken. Je kunt je dat allemaal van te voren wel bedenken, maar die 'theorie' blijft toch heel anders aanvoelen dan de praktijk.
Vrijdag hebben we in Brisbane een auto gehuurd en langs de kust naar Noosa gereden, met een tussenstop halverwege in Mooloolaba. We hebben hier het appartement waar we twee jaar geleden ook een week in gezeten hebben. Boodschappen gedaan, gegeten en naar bed. Zaterdag allerlei inkopen gedaan. Onze eerste apparaten (een elektrische tandenborstel) en eerste keukenspullen (een garde) gekocht! Op zoek geweest naar een telefoon, zonder succes. En in een café met een rammelende internet verbinding emails kunnen checken, maar moeilijk kunnen versturen.
Daar ook bericht gekregen dat Hans en Sanne onderweg naar ons waren. Hans is de beste vriend van Paul in Amsterdam. Ze waren de laatste maand op vakantie in Thailand en omgeving en hebben op het eind besloten toch nog maar even naar Australië door te vliegen om ons op te komen zoeken. Was een verrassingsbezoek, dus moest het stil houden voor Paul. Maar daar weten verschillenden van jullie al alles van. Geweldig hoe er een hele informatie-uitwisseling achter ons om is geweest! J Ze zijn zondag middag (gisteren) aangekomen. Heb ongemerkt voor Paul ons programma wat bijgestuurd en sms-jes met Hans uitgewisseld om ervoor te zorgen dat we thuis zouden zijn als ze aankwamen. Geklop op de deur, ik doe open en Paul ziet Hans en Sanne voor de deur staan! Hij was helemaal van z'n stuk! Ze hebben hier vannacht geslapen en vandaag gaan we waarschijnlijk met z'n vieren voor twee dagen naar Frasier Island.
Tot zo ver het eerste bericht van Down Under. Heel veel liefs en knuffels,
Hans
Hoi Hans
BeantwoordenVerwijderenGoed te lezen dat de reis en het settelen zonder al te grote problemen verlopen zijn. Ik begon me al af te vragen hoe het jullie de eerste maand zou vergaan. Mijn emigratie 20 jaar geleden ging iets makkelijker omdat ik natuurlijk bij de familie van Rita in trok. Over het uitkijken naar een eigen huurhuis hebben we toen gewoon een jaar gedaan (en daar was de familie toen zelfs een beetje verrast door, want families zijn hier wat ‘groter’ (=vaak meer generaties in een huis)).
Nu kan bij jullie het echte settelen beginnen (de weg in de buurt leren kennen, wennen aan nieuwe ritmes, andere cultuur, opbouwen van een locaal sociaal netwerk, enz.).
Succes ermee!
Frank